پروفسور فلسفه با بسته سنگینی وارد کلاس درس فلسفه شد و بار سنگین خود را روبروی دانشجویان خود روی میز گذاشت.

وقتی کلاس شروع شد، بدون هیچ کلمه ای، یک شیشه بسیار بزرگ از داخل بسته برداشتو شروع به پر کردن آن با چند توپ گلف کرد.

سپساز شاگردان خود پرسید که، آیا این ظرف پر است؟

و همه دانشجویان موافقت کردند.

سپس پروفسور ظرفی از سنگریزه برداشت و آنها رو به داخل شیشه ریخت و شیشه رو به آرامی تکان داد. سنگریزه ها در بین مناطق باز بین توپ های گلف قرار گرفتند؛ سپس دوباره از دانشجویان پرسید که آیا ظرف پر است؟ و باز همگی موافقت کردند.

بعد دوباره پروفسور ظرفی از ماسه را برداشت و داخل شیشه ریخت؛ و خوب البته، ماسه ها همه جاهای خالی رو پر کردند. او یکبار دیگرپرسید که آیا ظرف پر است و دانشجویان یکصدا گفتند: "بله".

بعد پروفسور دو فنجان پر از قهوه از زیر میز برداشت و روی همه محتویات داخل شیشه خالی کرد. "در حقیقت دارم جاهای خالی بین ماسه ها رو پر می کنم!" همه دانشجویان خندیدند.

در حالی که صدای خنده فرو می نشست، پروفسور گفت: " حالا من می خوام که متوجه این مطلب بشین که این شیشه نمایی از زندگی شماست، توپهای گلف مهمترین چیزها در زندگی شما هستند – خدایتان، خانواده تان، فرزندانتان، سلامتیتان، دوستانتان و مهمترین علایقتان- چیزهایی که اگر همه چیزهای دیگر از بین بروند ولی اینها باقی بمانند، باز زندگیتان پای برجا خواهد بود.

اما سنگریزه ها سایر چیزهای قابل اهمیت هستند مثل کارتان، خانه تان و ماشينتان. ماسه ها هم سایر چیزها هستند- مسایل خیلی ساده."

پروفسور ادامه داد: "اگر اول ماسه ها رو در ظرف قرار بدید، دیگر جایی برای سنگریزه ها و توپهای گلف باقی نمی مونه، درست عین زندگیتان. اگر شما همه زمان و انرژیتان را روی چیزهای ساده و پیش پا افتاده صرف کنین، دیگر جایی و زمانی برای مسایلی که برایتان اهمیت داره باقی نمی مونه. به چیزهایی که برای شاد بودنتان اهمیت داره توجه زیادی کنین، با فرزندانتان بازی کنین، زمانی رو برای چک آپ پزشکی بذارین. با دوستان و اطرافیانتان به بیرون بروید و با اونها خوش بگذرونین.

همیشه زمان برای تمیز کردن خانه و تعمیر خرابیها هست. همیشه در دسترس باشین.

.....

اول مواظب توپ های گلف باشین، چیزهایی که واقعاً برایتان اهمیت دارند، موارد دارای اهمیت رو مشخص کنین. بقیه چیزها همون ماسه ها هستند."

یکی از دانشجویان دستش را بلند کرد و پرسید: پس دو فنجان قهوه چه معنی داشتند؟

پروفسور لبخند زد و گفت: " خوشحالم که پرسیدی. این فقط برای این بود که به شما نشون بدم که مهم نیست که زندگیتان چقدر شلوغ و پر مشغله ست، همیشه در زندگي شلوغ هم ، جائي برای صرف دو فنجان قهوه با یک دوست هست

براي ديدنش به زمين مي آيند
آن وقت است که او را خواهم ديد
چون بهار
فصل ستاره هاست

doosetoon daram

گوش،گوش دو تا گوش دو دستِ باز یه آغوش بیا بگیر قلبمو یادم تو رو فراموش

چوب،چوب یه گردن جائی نری تو بی من

دق می کنم،می میرم

اگه تو دور شی از من

دست،دست دو تا پا یادِ تو مونده اینجا

یادت می یاد می گفتی بی تو نمیرم هیچ جا...؟

من؟من...؟

یه عاشق همون مجنون سابق

خدایا

یه جایی ازاین دنیا تواین شهراوون پایین مایین هاش وقتی ازطرف خیریه یه مقدارچیزمیزبرده بودیم مثل توو این داستانا یه خونه بزرگ پرازاتاق که هرخانواده تووی یه اتاق بودن مادرخونه(اتاق)نبودرفته بودخونه ی مردم کارکنه شایدیه پولی بگیره دختره نماز می خوند یه بچه وقتی دید ما رو داد می زد:مامان گوشت!!!!!! دختره نمازمی خوند خدارو شکر می کرداونوقت برادش(که چه عرض کنم بایه تکه گوشت هیچ فرقی نمی کرد)روی ویلچرروبروش افتاده آخه تو چی خدارو شکر می کنی؟آخه ازش چی دیدی؟ازش چی خواستی که بهت داده؟فقر بدبختی؟....اون بچه معصوم برای چی اومده که دیگران ببینه برای اینکه ببینه بدبخته...که آخرچی جسم برزخی قشنگی داشته باشه؟می خوادچی کاروقتی الان نتونه زندگی بسازه قدرت انتخاب بین خوب و بد داشته باشه؟هان؟!یکی می گه در حقیقت بهشت و جهنم خود ما هستیم اعمال ماست یعنی اوون الان تو بهشتشه؟!!

آخه اوون طفل معصومی که مادرشو تو تصادف ازدست داد چه گناهی داره؟!بهش چی می گن:عزیزم مامان رفت پیش خدا چون خوب بود که چی؟؟؟؟مگه این حرفهابراش محبت می شن؟؟عشق یه مادرمی شه؟؟؟نه...

از اوون وربچه تووفلان جاس خونشون توو پول غرقه یاتووکه بلوز فلان می پوشی فلان ماشین سواری که چی؟؟به پولت می نازی یافلان دختردوستت باشه یااوون دختربگه دوستمهااااا آخرش چه؟؟؟پوچ ....نمی فهمم ما آدم چرا یا ازجلو می افتیم یا ازپشت اوون بالاییم فقط نگاه می کنه اوون همونه که انسان آفرید به خودش احسنت گفت اما حالا ول کرده به پناه کی؟؟؟؟؟

اینا همش درددارن...درد........

امااینا رونگفتم ناراحت شین یا فهشم بدین نه...ولی بعضی موقعه هاآدم بایدبه یه چیزائی فکرکنه من به اینجا رسیدم بازم پوچه...جفت پوچ.

dasthaa bala bo0d ~~~ har keSi sahme kh0dash ra talabid ~~~ sahme har kes k resid ~~~ dagh taraz deLe maa bo0d ~~~ vali ...... n0bate man k reSid ~~~ sahme man yakh zade bo0d !!!!! sahme man chist maghar yek pasukh ~~~ pasukhe ye hasrat ~~~ sahme man kochak bo0d ~~~ ghade ang0shtanam ~~~ 0mge aan v0saat dasht ~~~ v0saaati ta tahe deLtangihaaa ~~~ shayad az vaSaaate aan bo0d k bi pashukh maand ~~~ .......

خدایا دستان پر از خواهشم را همراه با هزاران ارزو به سویت دراز می کنم تا شاید دلت برایم بسوزه و دستانم را بگیری نگاه کن که چگونه همه نگاهم می کنند حتی کودکانم دلشان برای اشکان سوخته ی من می سوزد من را در آغوش بکش تا از گرمای آغوشت آرام گیرم و تنها تو هستی که می توانی این آغوش سرد و بی روح را زندگی دهی

هر لحظه به سویت پرواز می کنم و امواجی که برای دور کردنم می فرستی پس می زنم و به سویت می آیم  آری دارم نور مهربانیت را می بینم  آماده باش که من رسیدم.....................

در شهر به به نامی افسانه کند مارا

بهر تو زعقل ودین بیگانه شدم اری

ترسم که غمت از جان بیگانه کندمارا

من میزده ی دوسم شایدکه خیال تو

امروز بیک ساغر مستانه کند مارا

چون شمع بتان گشتی پیش آی که تاخسرو

بر اتش روی تو پروانه کند مارا

دلم از یخ نیست

دلم از کوه نیست

دلم از گرمی عشق تو پر است

        شعر از دوست عزیزم

به سراغ من اگر مي آييد،
پشت  هيچستانم.                                                                                         پشت  هيچستان  جايي  است.
پشت هيچستان  رگ هاي هوا، پر قاصدهايي  است
كه خبر  مي آرند،  از گل  واشده  دور ترين  بوته  خاك.
روي شن  ها هم، نقش هاي سم اسبان  سواران  ظريفي
است  كه  صبح
به سر تپه  معراج  شقايق  رفتند.
پشت  هيچستان،  چتر خواهش  باز است.
تا نسيم  عطشي  در بن برگي  بدود،
زنگ  باران  به صدا  مي آيد.
آدم  اينجا  تنهاست
و در اين  تنهايي،  سايه  ناروني  تا  ابديت  جاري است.
به  سراغ  من اگر  مي آييد،
نرم و آهسته بياييد، مبادا كه ترك بر دارد
يني نازك تنهايي من.

تا که دستان پر از خواهش من را شاید

مهر او دریابد

بارها خوانده ام او را اما

او مرامیشنود؟

و میان همه ی هستی بی پایانش

او مرا می بیند؟

درجهانی که هزاران مه وخورشید ناچیزند

ذره راراهی هست؟

.........

بارش ابر سپید

تاری پنجره وهم مرا می شوید

کهکشانی به دل پنجره ام جای گرفت

وخدایی به دل کوچک من

قاصدی در راه است

وپیامی از نور

می توانی که بخوانی تو مرا

من تورا میشنوم می بینم

میل جاری شدن در خواندن تو

پاسخ ماست

رود با میل خودش جاری نیست

جذبه مهر فراخوانده زدریا

سبب جاری رود

دست خالی مرا نور اجابت پر کرد

چشم نمناک مرا

گریخ شوق